Zachowajmy Biblię Naszym JEDYNYM Wyznaniem Wiary — W Praktyce.

Przywrócenie autorytetu Biblii na Sesji Generalnej Konferencji

„Biblia i tylko Biblia ma być naszym kredo, jedyną więzią jedności; wszyscy, którzy podporządkują się temu Świętemu Słowu, będą w zgodzie” (Ellen White, „Review and Herald”, 15 grudnia 1885). Ta podstawowa zasada Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego podkreśla najwyższy autorytet Biblii jako jedynego standardu wiary i praktyki.

 W świetle tej podstawowej zasady musimy zmierzyć się z palącym pytaniem: Czy praktyczne stosowanie 28 Fundamentalnych Wierzeń funkcjonalnie wyparło Pismo Święte jako autorytatywne kredo naszego wyznania?

 Chociaż podsumowywanie wspólnych przekonań służy cennemu celowi – zapewniając jasność i wspierając jedność – oświadczenia te muszą pozostać ściśle podporządkowane Pismu Świętemu i nigdy nie mogą stać się autorytatywnymi sprawdzianami wiary. Niebezpieczna zmiana następuje, gdy ludzki dokument przechodzi od opisowego podsumowania do normatywnego standardu – gdy precyzyjne przestrzeganie określonych sformułowań staje się decydującym czynnikiem przynależności do Kościoła, zdolności do zatrudnienia lub uprawnień duchownych.

 Pionierzy naszego wyznania ostrzegali przed tym właśnie niebezpieczeństwem. „Pierwszym krokiem do odstępstwa jest utworzenie wyznania wiary, mówiącego nam, w co mamy wierzyć. Drugim jest uczynienie tego wyznania wiary testem przynależności. Trzecim jest sprawdzanie członków według tego wyznania. Czwartym jest potępianie jako heretyków tych, którzy nie wierzą w to wyznanie. A piątym — rozpoczęcie prześladowań przeciwko takim osobom”. (J. N. Loughborough, „Review and Herald”, 8 października 1861).

 Poniższa korespondencja z Instytutu Badań Biblijnych pokazuje, że to ostrzeżenie zostało zignorowane, ponieważ 28 Fundamentalnych Wierzeń jest obecnie używane do oceny wierności doktrynalnej – z poważnymi konsekwencjami dla tych, których zrozumienie jest zgodne z Pismem Świętym, ale stoi w sprzeczności z precyzyjnym sformułowaniem oświadczeń naszego wyznania:

 Oficjalna odpowiedź Instytutu Badań Biblijnych

 Silver Spring, MD

13 września 2022 r.

 Drogi Starszy ________

 Zgodnie z Pańską prośbą, w środę 7 września, pracownicy naukowi BRI spotkali się ze starszym Kenem LeBrunem i bratem Valem Ramosem, aby omówić ich poglądy na temat Fundamentalnego Wierzenia Kościoła ADS nr 2 oraz inne kwestie związane z Bóstwem. Chociaż odbyliśmy osobne spotkania z tymi braćmi, zauważyliśmy, że mają praktycznie takie same poglądy na omawiane kwestie. Dlatego jeden dokument wystarczy do zrelacjonowania naszej dyskusji. Następnie przekazano nam komunikat od starszego Johna Witcombe’a, pracownika Diecezji _______, który wyrażał zasadniczo te same poglądy i sugeruje, że wszyscy trzej mężczyźni współpracują we wspólnym celu.

 Pastor LeBrun i brat Ramos, w osobnych rozmowach, potwierdzili swoją wiarę w osobowość, boskość i wieczność każdej z trzech współwiecznych osób Bóstwa. Zaprzeczają jednak stwierdzeniu, że trzy współwieczne osoby powinny być określane jako „jeden Bóg”, jak stwierdzono w FW nr 2…

 Zaapelowaliśmy do naszych braci o ponowne przeanalizowanie swoich poglądów w tej sprawie. Ponieważ FW nr 2 reprezentuje konsensus ogólnoświatowego Kościoła w kwestii doktryny o Bogu, ci, którzy się z nią nie zgadzają, nie powinni zajmować stanowisk kierowniczych, jednocześnie atakując nasze wierzenia lub promując poglądy, które je podważają. A w zależności od sytuacji, mogą nawet utracić prawo do członkostwa w Kościele.

 Elias Brasil de Souza

Dyrektor BRI

 P.S.: Dokument ten został przygotowany we współpracy z moimi zastępcami dyrektora: Danielem Bediako, Frankiem Haselem, Alberto Timmem, Clintonem Wahlenem.

 W niepokojącym przejawie tego stopniowego umacniania się roli wyznania wiary przywództwo Diecezji szybko zadziałało zgodnie z zaleceniem BRI. W ciągu kilku tygodni od otrzymania listu z 13 września 2022 r. – którego końcowe ostrzeżenie stwierdzało, że dysydenci wobec FW nr 2 „mogą nawet utracić prawo do członkostwa” – lokalni administratorzy zwolnili starszego Johna Witcombe’a i Kena LeBruna, odbierając im ordynację, mimo że każdy z nich służył jako pastor przez ponad 30 lat. Ta surowa kara dyscyplinarna została zastosowana, chociaż dochodzenia potwierdziły, że nie głosili oni heretyckich poglądów, a ich przekonania dotyczące doktryny o Bogu były w pełni zgodne z pismami Ellen White. Ich zwolnienie wynikało wyłącznie z niechęci do potwierdzenia dokadnego sformułowania drugiego i czwartego Fundamentalnego Wierzenia Kościoła. W szczególności zdecydowali się potwierdzić biblijny zwrot „Syn Boży” (zamiast „Bóg Syn” z Fundamentalnego Wierzenia nr 4) oraz wyraźną biblijną definicję „jedynego Boga” (zamiast definicji podanej w Fundamentalnym Wierzeniu nr 2). Usuwając tych duchownych na takich podstawach przywództwo Kościoła istotnie wyniosło dokładne sformułowania z 28 Fundamentalnych Wierzeń ponad samo Pismo Święte jako ostateczny standard prawdy doktrynalnej.

 Chociaż te działania przywództwa Diecezji zasługują na szczegółową analizę, musimy przyznać, że technicznie działało ono w ramach parametrów ustanowionych przez Podręcznik Kościoła, który wyraźnie przypisuje autorytet kredo 28 Fundamentalnym Wierzeniom:

 „Powody, dla których członkowie podlegają dyscyplinie, to: 1. Zaparcie się wiary w fundamentalne zasady ewangelii i w Fundamentalne Wierzenia Kościoła lub nauczanie doktryn im przeciwnych”. (2022 Podręcznik Kościoła, s. 67).

 Niektórzy mogą zapytać: Jak Kościół może chronić czystość doktrynalną przed odstępczymi wpływami bez formalnego wyznania wiary? Wielu uważa, że stworzone przez człowieka oświadczenie, takie jak 28 Fundamentalnych Wierzeń, jest konieczne do identyfikowania i korygowania tych, którzy odbiegają od prawdy biblijnej. Jednakże to rozumowanie pomija Boskie postanowienie – sam Bóg ustanowił w tym celu coś znacznie doskonalszego niż jakiekolwiek ludzkie kredo. Ellen White odnosi się do tego bezpośrednio:

 „Polecam ci, Drogi Czytelniku, Słowo Boże jako zasadę twojej wiary i praktyki. Przez to Słowo będziemy sądzeni. Bóg w tym Słowie obiecał dać wizje w «dniach ostatecznych»; nie jako nową zasadę wiary, ale dla pociechy Jego ludu oraz by korygować tych, którzy błądzą od prawdy biblijnej” (Early Writings, s. 78).

 Implikacje są głębokie: gdy zrozumienie Pisma Świętego przez pastora lub członka Kościoła jest w całkowitej zgodzie z danymi przez Boga „wizjami w «dniach ostatecznych»” – Duchem Proroctwa – nie powinny istnieć żadne uzasadnione podstawy do dyscypliny kościelnej. Ten dar proroczy, a nie dokument 28 Fundamentalnych Wierzeń, potwierdza i wyjaśnia prawidłowe zrozumienie prawdy biblijnej.

Wezwanie do działania na nadchodzącą Sesję Generalnej Konferencji

 Kościół Adwentystów Dnia Siódmego stoi przed krytycznym problemem: chociaż oficjalnie uznaje Biblię za swoje jedyne kredo, 28 Fundamentalnych Wierzeń w praktyce funkcjonuje jako kredo. Obecna preambuła do tych wierzeń nie zapobiegła tej zmianie. Mnożą się przypadki, w których członkowie zostali wykluczeni ze społeczności, a pracownicy zwolnieni za nieakceptowanie dokładnego sformułowania niektórych oświadczeń, mimo pełnego przyjęcia Pism leżących u ich podstaw oraz „prawd, na których Duch Boży położył swoją aprobatę” (Ellen G. White, Manuskrypt 125, 1907, akap. 15).

 Na nadchodzącej Sesji Generalnej Konferencji zostanie przedstawiony wniosek mający na celu rozwiązanie tej rozbieżności i podtrzymanie wyłącznego autorytetu Biblii. Proponuje on dołączenie jednego zdania z preambuły Fundamentalnych Zasad z 1872 roku do obecnej preambuły 28 Fundamentalnych Wierzeń. Ten dodatek ma na celu wyjaśnienie, że wierzenia te są opisowym podsumowaniem, a nie wiążącym kredo, oraz zapobieganie ich niewłaściwemu wykorzystaniu jako autorytatywnego standardu. To historycznie znaczące zdanie brzmi:

 „Nie przedstawiamy tego jako coś, co ma jakikolwiek autorytet wśród naszych ludzi, ani nie ma to na celu zapewnienia jednolitości wśród nich, jako system wiary, ale jest to krótkie oświadczenie o tym, co jest i było, z wielką jednomyślnością, przez nich wyznawane”.

 W przypadku przyjęcia zmieniona preambuła brzmiałaby:

 Adwentyści Dnia Siódmego przyjmują Biblię jako swoje jedyne kredo i uznają pewne fundamentalne wierzenia za nauczanie Pisma Świętego. Te wierzenia, przedstawione tutaj, stanowią zrozumienie i wyraz nauczania Pisma Świętego przez Kościół. Korekty tych oświadczeń można oczekiwać na Sesji Generalnej Konferencji, gdy Kościół jest prowadzony przez Ducha Świętego do pełniejszego zrozumienia prawdy biblijnej lub znajduje lepszy język do wyrażenia nauk Świętego Słowa Bożego. Nie przedstawiamy tego jako coś, co ma jakikolwiek autorytet wśród naszych ludzi, ani nie ma to na celu zapewnienia jednolitości wśród nich, jako system wiary, ale jest to krótkie oświadczenie o tym, co jest i było, z wielką jednomyślnością, przez nich wyznawane.

 Musimy z modlitwą rozważyć konsekwencje przyjęcia lub odrzucenia tego dodatku. Nieuwzględnienie tego wyjaśniającego, historycznego zdania mogłoby sugerować niewypowiedzianą intencję utrzymania 28 Fundamentalnych Wierzeń jako funkcjonalnego kredo. Jeśli tak, uczciwość wymaga zrewidowania twierdzenia preambuły, że „Adwentyści Dnia Siódmego przyjmują Biblię jako swoje jedyne kredo”, ponieważ nasze działania obecnie zaprzeczają temu oświadczeniu. Przyjmijmy to zdanie, aby podtrzymać wyłączny autorytet Biblii lub dostosujmy naszą preambułę do naszej praktyki.

Aby poznać pełną historię brata Vala Ramosa, starszego Kena LeBruna i Johna Witcombe’a, pobierz *One God, One Church: A New Approach to Fortify Membership Against the Anti-Trinitarian Movement* (dostępne w języku angielskim i hiszpańskim, w formacie PDF i Kindle) ze strony ProphecyWaymarks.com   

Pastor John Witcomb